Leczenie dny moczanowej

Warunkiem skuteczności leczenia jest edukacja pacjenta, który musi długofalowo zmodyfikować swoje złe nawyki życiowe. Podstawowym celem terapii pacjentów z dną moczanową jest obniżenie stężenia kwasu moczowego w surowicy. W czasie napadu stosuje się dodatkowo różne formy leczenia, które łagodzą dolegliwości wywołane przez złogi kryształów. Lekarzem prowadzącym pacjenta z dną moczanową jest zwykle reumatolog, jednak powikłania narządowe i choroby towarzyszące skłaniają do tego, aby pacjentem zajmował się zespół współpracujących ze sobą specjalistów.

Ogólne zalecenia

Ogólne zalecenia dla pacjentów dotyczą redukcji masy ciała u tych z nadwagą, unikania używek i spożywania alkoholu (szczególnie piwa). Pacjentom poleca się dietę ubogopurynową, czyli z wyłączeniem wątroby, móżdżku, kawioru, śledzi, cynaderek, sużej ilości podrobów, mocnej herbaty i kawy naturalnej. Dieta powinna być bogata w warzywa (z wyjątkiem szparagów, fasoli, grochu, szpinaku, grzybów), owoce, chudy ser, ziemniaki. Pacjent powinien konsultować z lekarzem prowadzącym przyjmowanie wszystkich preparatów witaminowych, suplementów diety i leków, gdyż niektóre z nich mogą stymulować atak choroby. Istotne jest spożywanie dużej ilości niegazowanej wody, co pobudza filtrację i ułatwia usunięcie nadmiaru kwasu moczowego z organizmu. Nadwaga jest szczególnie niekorzystna u chorych na dnę moczanową, gdyż obciąża chore stawy i upośledza sprawność oraz jest czynnikiem ryzyka chorób metabolicznych. U pacjentów z grupy ryzyka przeprowadza się też okresowe badania glukozy i lipidów w surowicy, aby ujawnić potencjalne zagrożenia.

Chorzy na dnę moczanową powinni unikać nadmiernego wysiłku fizycznego, urazów, przechłodzenia i kuracji głodowych, które mogą stymulować napad dny. Kryształy moczanu sodu łatwiej wytrącają się w niższych temperaturach, więc długie przebywanie na zimnie również sprzyja powstawaniu guzków dnawych.

Hiperurykemia bezobjawowa

Hiperurykemia bezobjawowa nie stanowi wskazania do leczenia, ale pacjentom poleca się stosowanie zaleceń ogólnych. Pacjent powinien przechodzić okresowe badania lekarskie mające na celu regularną ocenę czynników ryzyka oraz rozwój chorób współistniejących. Standardowo leczenie farmakologiczne rozpoczyna się, jeśli stężenie kwasu moczowego w surowicy przekracza 12 mg/dl (720 µmol/l) lub jego wydalanie dobowe z moczem osiąga wartości powyżej 1100 mg. Leczenie włącza się również u pacjentów z chorobą nowotworową, gdy dochodzi do zespołu rozpadu tkanki nowotworu. W powyższych sytuacjach pacjenci najczęściej otrzymują allopurynol.

Obecnie trwają dyskusje nad zmianą rekomendacji dotyczących postępowania w bezobjawowej hiperurykemii. Istnieją przesłanki na temat niekorzystnego wpływu kwasu moczowego na ryzyko rozwoju wielu chorób, w tym cukrzycy, choroby wieńcowej, nadciśnienia. Już w tej chwili Europejska Liga do Walki z Chorobami Reumatycznymi (EULAR) zaleca stosowanie leków hipotensyjnych o działaniu moczanopędnym (np. losartan, fenofibrat) u pacjentów z nadciśnieniem tętniczych i współistniejącą hiperurykemią. W tej grupie chorych należy też unikać stosowania tiazydowych leków moczopędnych, które podnoszą poziom kwasu moczowego w surowicy i mogą być przyczyną napadu dny moczanowej.

Napad dny moczanowej

Napad dny moczanowej musi być leczony farmakologicznie, gdyż wywołuje duże dolegliwości bólowe i ogranicza zdolność pacjentów do poruszania się. W Polsce lekiem z wyboru jest kolchicyna, tj. lek roślinny pochodzący z nasion i bulw zimowita jesiennego. Jest skuteczny w przerywaniu napadu dny, choć do tej pory nie poznano mechanizmu jego działania. Podanie kolchicyny może być również testem diagnostycznym – pozytywna, szybka reakcja na leczenie jest najczęściej potwierdzeniem rozpoznania dny moczanowej. Kolchicyna jest lekiem skutecznym, ale obarczonym wieloma działaniami niepożądanymi. U ponad połowy pacjentów wywołuje szereg objawów ze strony układu pokarmowego: bóle brzucha, nudności, wymioty.

W czasie napadu pacjentom podaje się również duże dawki preparatów z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Nie wolno jedynie stosować kwasu acetylosalicylowego, gdyż powoduje on wzrost stężenia kwasu moczowego w surowicy.

Ponadto w cięższych przypadkach podaje się miejscowo glikokortykosteroidy w postaci wstrzyknięć dostawowych. Takie leczenie rutynowo stosuje się u pacjentów po przeszczepach. Trzeba jednak pamiętać, że powikłaniem leczenia jest możliwe wystąpienie zakażenia stawu lub wytrącanie się kryształów leku przy powtarzających się podaniach.

Stosowanie zimnych okładów łagodzi dolegliwości bólowe wywołane stanem zapalnym. Lód należy koniecznie zawinąć w ściereczkę, aby nie doprowadzić do podrażnienia skóry lub odmrożenia. Okłady stosuje się krótko, gdyż zimno sprzyja krystalizacji moczanu sodu.

Przewlekłe leczenie

Przewlekłe leczenie aplikuje się u wszystkich pacjentów praktycznie do końca życia. Po pierwsze należy wyeliminować wszystkie czynniki stymulujące wystąpienie napadu, czyli zoptymalizować wagę ciała, odpowiednio dobrać dietę, unikać używek i nadmiernego wysiłku fizycznego oraz prawidłowo leczyć choroby współistniejące.

Leczenie farmakologiczne

Leczenie farmakologiczne stosuje się trwale u pacjentów, u których napady dny wystąpiły co najmniej trzy razy w ciągu ostatnich dwóch lat lub u chorego występuje kamica nerkowa, guzki dnawe, przewlekły stan zapalny w obrębie stawów, wysoka bezobjawowa hiperurykemia. Leczenie polega na podawaniu pacjentom wybranych leków moczopędnych (np. probenecyd), które ułatwiają usunięcie nadmiaru kwasu moczowego z organizmu lub leków hamujących syntezę tego kwasu (np. allopurynol). Allopurynol to lek o długiej historii stosowania. Leczenie nim przynosi korzyści nie tylko poprzez obniżenie kwasu moczowego w surowicy. Wykazano, że ma również działanie antyoksydacyjne, kardioprotekcyjne, poprawia funkcje śródbłonka naczyniowego i wydolność mięśnia sercowego, a tym samym zmniejsza częstość występowania incydentów wieńcowych.

Leki do długotrwałego stosowania w dnie moczanowej mają sporo ograniczeń. Przede wszystkim u pacjentów musi być monitorowana czynność nerek i poziom kwasu moczowego we krwi. Częste są też działania niepożądane. Stosowanie allopurynolu może wywołać wystąpienie objawów ze strony układu pokarmowego i powstanie nadwrażliwości na ten lek. Objawy uczulenia najczęściej są niegroźnie i przyjmują postać łagodnych zmian skórnych pojawiających się aż u 2% pacjentów. U osób z łagodną nadwrażliwością na allopurynol można przeprowadzić odczulanie. Niestety istnieje też ryzyko rozwoju groźnego dla życia zespołu nadwrażliwości na allopurynol. Do objawów należą: rumieniowa złuszczająca osutka skórna, gorączka, zapalenie wątroby, śródmiąższowe zapalenie nerek, eozynofilia. Zespół ten występuje częściej u pacjentów przyjmujących tiazydowe leki moczopędne.

Niekiedy leki stosowane w leczeniu dny mogą również wywoływać jej napad. Przyczyną takiej sytuacji jest przejściowa mobilizacja złogów moczanu sodu w organizmie, szczególnie na początku terapii. Dla bezpieczeństwa pacjentów leczenie dny musi odbywać się zgodnie z przepisanym przez lekarza protokołem. Terapii nie można wdrażać zaraz po napadzie dny, a kurację rozpoczyna się od małych dawek stopniowo je zwiększając. W ustalaniu dawki brany jest pod uwagę klirens kreatyniny, który jest pomocnym wskaźnikiem oceniającym efektywność oczyszczania organizmu przez nerki oraz inne zażywane przez chorego leki. Jeśli ryzyko wystąpienia napadu jest duże do terapii dołącza się również kolchicynę. Jeśli podczas długotrwałego leczenia wystąpi napad dny, leków nie należy odstawiać.

Terapia biologiczna

Terapia biologiczna polecana jest tym pacjentom, którzy nie reagują na konwencjonalne leczenie farmakologiczne lub nasilone działania niepożądane zmuszają ich do przerwania leczenia. Możliwość stosowania tradycyjnych leków ogranicza również podeszły wiek pacjentów, współistnienie innych chorób, w tym cukrzycy, nadciśnienia tętniczego i dużego stopnia niewydolność nerek.

Jedna z nowych metod leczenia polega na dożylnym podawaniu pacjentom rekombinowanej oksydazy moczanowej, która rozkłada kwas moczowy do rozpuszczalnej w wodzie alantoiny. Alantoina jest następnie w naturalny sposób szybko wydalana z organizmu. Metoda ta stosowana jest w ciężkich postaciach dny moczanowej i u pacjentów w czasie chemioterapii podczas rozpadu guza nowotworowego. Terapia jest skuteczna, ale obarczona wieloma działaniami niepożądanymi takimi jak stres oksydacyjny, odczyny uczuleniowe, reakcje potransfuzyjne, spadek ciśnienia tętniczego, skurcze mięśni. Po dłuższym stosowaniu leku istnieje duże ryzyko pojawienia się przeciwciał, co całkowicie uniemożliwia leczenie. Lek ten podaje się w warunkach szpitalnych. Leczenie ogranicza wysokim koszt terapii.

Fizykoterapia

Fizykoterapia prowadzona jest niezależnie od leczenia farmakologicznego. Indywidualnie dobrany program ćwiczeń łagodzi dolegliwości bólowe, usprawnia i uczy pacjenta radzenia sobie z ostrymi dolegliwościami występującymi podczas napadu dny.

Leczenie operacyjne

Leczenie operacyjne przeprowadza się u pacjentów z zaawansowanymi zmianami w stawach i dużymi rozmiarami guzków dnawych. Niekiedy jest ostatnią deską ratunku dla chorych, którzy nie reagują na leczenie farmakologiczne. Stanowią oni ok. 5% wszystkich chorych na dnę. Może być również wymagane u pacjentów zaniedbanych i nie stosujących się do zaleceń lekarskich. Operacja jest jedynym ratunkiem w przypadku wystąpienia bólu nie reagującego na leczenie, deformacji stawów i guzków uciskających okoliczne tkanki uniemożliwiających choremu samodzielne poruszanie się. Leczenie chirurgiczne nie jest jednak leczeniem przyczynowym, ale doraźnym złagodzeniem dolegliwości. Korzyści tej metody są ograniczone i krótkotrwałe, a nawrót choroby jest nieunikniony.

Pomimo tego, że zabieg operacyjny jest często traktowany jako ostateczność, to im bardziej zaawansowany stan choroby, tym operacja jest trudniejsza i obarczona większym ryzykiem powikłań. Niektórzy specjaliści uważają, że leczenie chirurgiczne powinno być częścią planowego leczenia dny moczanowej, a zabieg operacyjny przeprowadzony we wcześniejszych stadiach choroby jest bardziej bezpieczny i skuteczny.

Wskazania do leczenia operacyjnego można podzielić na trzy grupy:

  • przywrócenie funkcjonalności zajętej okolicy, np. wycięcie guzków w celu umożliwienia pacjentowi normalnego noszenia odzieży, butów, rękawic lub przywrócenia ruchu i stabilności stawów,
  • usunięcie objawów choroby, np. zlikwidowanie bólu, odbarczenie nerwów, kontrola infekcji, usunięcie owrzodzeń,
  • kosmetyczne, tj. usunięcie guzków powstałych w miejscach odsłoniętych najczęściej w obrębie rąk lub twarzy.

Usunięcie małych guzków umieszczonych w tkance podskórnej nie stanowi problemu. W przypadku większych guzków zaburzeniu ulega ukrwienie skóry nad guzkiem, co wymaga ostrożności i doświadczenia podczas zabiegu. Przy ogromnych guzkach konieczny bywa przeszczep skóry. Problemy mogą sprawiać też guzki umiejscowione w więzadłach i ścięgnach. Uszkodzenie torebek, w których znajdują się te struktury może skutkować zrostami i stałym ograniczeniem ruchomości. Wiele guzków może być usuniętych poprzez nakłucie i aspirację treści guzka, szczególnie te o płynnej lub półpłynnej konsystencji. Przepłukanie torebki guzka ciepłą solą fizjologiczną usuwa pozostałości guzka (kryształy są lepiej rozpuszczalne w wyższej temperaturze). Przy guzkach twardych stosuje się bardziej inwazyjne techniki chirurgiczne. Twarde kryształy otoczone są najczęściej zwartą tkanką łączną, którą trzeba usunąć wraz z guzkiem. Częstym powikłaniem usuwania guzków o dużych rozmiarach jest utrudnione gojenie rany – powikłanie to dotyczy ponad połowy pacjentów. Decydując się na operację trzeba mieć na uwadze, że może ona wywołać napad dny moczanowej.

bernia
Ja sie wyleczyłam lekiem urarthone i oczywiscie dieta. Nie bylo latwo, ale konsekwetnie przyjmowalam lek i byla ogromna porawa. Kwas sie szybko ustabilizowal i bóle juz nie meczyly. Teraz zyje normalnie ale uwazam na to co jem, zeby nie przesadzic.
9 miesięcy temu
Odpowiedz
Musisz mieć włączone javascript, aby wyświetlać komentarze.
Wtd
Lecząc dnę moczanową trzeba pamiętać, że ważna jest dieta. Trzeba ograniczyć alkohol i napoje słodzone fruktozą.Mi pomaga urarthone i nie stosuję już innych leków, bo jest bardzo skuteczny. J już nie mam juz tych ataków bólu i obrzęk zmalał. Szczerze polecam, bo warto spróbować, wielu ludziom już pomógł.

10 miesięcy temu
Odpowiedz
Musisz mieć włączone javascript, aby wyświetlać komentarze.
monika
męzowi lekarz powiedział, że jego dna moczanowa spowodowana była podobno przez duży wysiłek fizyczny, a najbardziej bolało rano i tak nagle. te wszystkie okłady, leki, dieta nic kompletnie nie pomagało, nie było poprawy. trafil na taki lek do picia urarthone i dopiero wtedy poczul ulge. nie steosuje juz nic innego, bo obrzekl znikl i zaczal normalnie funkcjonowac. pozdrawiam
11 miesięcy temu
Odpowiedz
Musisz mieć włączone javascript, aby wyświetlać komentarze.
Kondi
U części chorych zbyt wysokie stężenie kwasu moczowego prowadzi do powstania zmian zapalnych w nerkach oraz do białkomoczu, często też pojawiają się kamienie nerkowe. Ja polecam co sam też używam: Urarthone, sprawdzony lek, który przywraca normalizację w organizmie, obniża poziom kwasu moczowego oraz pobudza wydalniczą funkcję układu moczowego. Niedrogi, a skuteczność potwierdzona.

Źródło: http://choroby-zdrowie.pl/kosci/dna-moczanowa-artretyzm-podagra.html#ixzz4S2jgWvko
12 miesięcy temu
Odpowiedz
Musisz mieć włączone javascript, aby wyświetlać komentarze.
Pela
Choroba najczęściej rozpoczyna się atakiem zapalenia pojedynczego stawu – typowo jest to staw podstawy palucha (czyli znana powszechnie „podagra”), ale mogą to być również inne stawy stopy, staw kolanowy, barkowy, stawy palców rąk i sporadycznie inne stawy. Urarthone Lehning rzeczywiście stabilizuje poziom kwasu moczowego w organizmie, lecz gdy występuje w nadmiarze, obniża jego poziom. Cena bardzo dobra, a skuteczność jeszcze lepsza.
11 miesięcy temu
Irek
Proszę może ktoś podpowie co stosować na wysięk (obecnie od 3 dni na l.stawie kolanowym) ???
4 lata temu
Odpowiedz
Musisz mieć włączone javascript, aby wyświetlać komentarze.
Musisz mieć włączone javascript, aby wyświetlać komentarze.